HAYAT DEDİĞİN
 Merhabalar,bugün sizlerle bir yaşam öyküsü paylaşacağım,beni derinden etkileyen, benim kahramanımın hikayesi.Öykü şeklinde anlatacağım keyifli okumalar.❤

...
 Yıllar yıllar öncesiydi, yoksul bir köy vardı.Bu köyde herkes birbirini tanır ve birbirine her konuda yardımcı olurdu.Bir genç delikanlı vardı, herkes tarafından çok sevilen, dürüst, yardımsever...Ve bu genç delikanlı evlendi, bir kızları oldu ve ardından iki oğul...Ancak bu çocuklar daha dünyaya merhaba bile demeden, gözlerini yumdular...
  Genç adam bir oğlu olmasını çok istiyormuş, kendi soyunu devam ettirsin, bana bir şey olursa evin direği o olsun diye düşünür ve sürekli dua edermiş.Oğlum olsun onu okutucam, nasıl isterse öyle yapıcam gibi düşünürmüş.
  Ve duaları kabul olmuş ALLLAH bir erkek çocuk nasip etmiş, ardından tabii üç oğlu ,iki kızı daha olmuş.Genç adam herkes tarafından sevilen ve ticarettede kafası iyi çalışan biri olduğundan köye göre durumu iyiymiş.Duasında söylediği gibi oğlunu göndermiş okumaya.Oğlumuz son senesindeyken, genç adam trafik kazası sonucu vefat etmiş...
 Geride yedi çocuk, gözü yaşlı anne ve birde görme engelli nine...Oğlumuz son senesindeyken okulu bırakmak zorunda kalıp köye dönüyor...
Daha onyedi yaşında ancak artık o evin reisi...

  Köy tecrübesi olmayan gencecik bir birey ama artık büyüme vakti çünkü her şey onu bekliyor... 
 Amcaları var ancak yeterli destek olmuyor...Bir başına kardeşlerine ailesine sahip çıkmak zorunda.
 Babası varken halleri gayet iyiydi; ancak şimdi sil baştan...Çünkü oğlumuz babasının tecrübesinden faydalanamadı , köyde okul olmadığından hep başka illerde yurtlarda kalarak okudu...Babasına, ailesine hasret küçük bir çocuk...
 İşler başta kolay olmadı ancak zamanla köy işlerini öğrendi ve elinden geldiği kadar toparladı aileyi.
 Ve evlendi beş kızı oldu.😊Kardeşleride evlendi, artık köyün geliri yetmez olunca, ayrılık zilleri çaldı...Gitmek zorundaydı, artık bakması gereken beş çocuk vardı...Bu baba ocağından ayrılık kolay olmadı hiçbiri için...Kardeşler baba bildiler abilerini ama artık onun gitmesi gerek...İstemesede yaptı, ancak bağlar hiç kopmadı.Bir çiftlikte iş buldu ve çocuklarını büyüttü okuttu.Kardeşlerine de elinden gelen desteği verdi.
  Acılar ya da şöyle diyelim hayat bazen erken olgunlaştırıyor insanı.

Sonuç mu? Şimdi tüm kardeşler bir arada, hepsi kendi geçim telaşında, yoluna bakıyorlar...😊